Vanaf 1 juli 2026 verandert er iets fundamenteels in de Nederlandse wet- en regelgeving over hoe werkgevers met hun mensen over veilig werken praten. Door een wijziging van artikel 12 van de Arbowet moet je als werkgever, in elk bedrijf, groot of klein, je medewerkers raadplegen over het arbobeleid. Niet als goed idee. Als verplichting.
Tot nu toe was raadpleging vooral iets voor bedrijven met een ondernemingsraad (OR) of personeelsvertegenwoordiging (PVT). Vanaf 1 juli geldt de plicht voor iedereen. Heb je geen OR of PVT, of heb je minder dan 10 medewerkers? Dan raadpleeg je de betrokken medewerkers gewoon rechtstreeks.
De wet noemt nu ook expliciet over welke onderwerpen je medewerkers moet raadplegen:
Daarnaast krijgen medewerkers nadrukkelijker de ruimte om zelf voorstellen te doen en advies te geven over veilig en gezond werken. Het gaat dus niet alleen om informeren, maar om een echt gesprek.
Artikel 12 van de Arbowet was gebaseerd op de Europese Kaderrichtlijn veiligheid en gezondheid op het werk, maar sloot daar in de praktijk niet volledig op aan. Met deze aanpassing is dat vanaf 1 juli wel het geval. Tegelijkertijd krijgt de Nederlandse Arbeidsinspectie meer mogelijkheden om toezicht te houden en, waar nodig, te handhaven als medewerkers niet betrokken worden bij het arbobeleid.
Met andere woorden: dit is geen vrijblijvende aanbeveling meer. De Arbeidsinspectie kan er straks concreet op controleren.
Voor bedrijven met een actieve OR of PVT verandert er praktisch gezien weinig: raadpleging loopt al via dat kanaal. De grootste impact zit bij kleinere bedrijven zonder OR of PVT. Daar moet je als werkgever zelf een manier vinden om je mensen structureel te betrekken, en dat aantoonbaar kunnen maken richting de Arbeidsinspectie.
Dat vraagt iets anders dan een jaarlijkse RI&E die in een la verdwijnt. Het gaat om een doorlopend gesprek: medewerkers die weten dat hun signaal ergens terechtkomt, en een werkgever die kan laten zien wanneer en waarover geraadpleegd is. Wie signalen vanaf de werkvloer al gestructureerd vastlegt, bijvoorbeeld met rapportages, waar een opmerking over de BHV-inrichting of een risico net zo makkelijk gelogd wordt als een onveilige situatie, heeft die aantoonbaarheid al grotendeels op orde. Voor wie dat nu nog via losse gesprekken en mailtjes regelt, is 1 juli een goed moment om dat proces op poten te zetten.
Het is ook een kans: medewerkers die serieus genomen worden in hun input over BHV, RI&E of voorlichting, melden sneller wat er misgaat en denken eerder mee over wat er beter kan. Dat is precies waar een sterke veiligheidscultuur mee begint.
